← Wróć

Ocet z liści orzecha włoskiego lub czarnego – naturalna fermentacja

Ocet z liści orzecha włoskiego lub czarnego przygotowany w procesie naturalnej fermentacji to tradycyjny napój ziołowy stosowany jako element krótkotrwałych kuracji wspierających organizm. Liście orzecha zawierają garbniki oraz związki o działaniu ściągającym, dzięki czemu preparat ten bywa wykorzystywany zarówno wewnętrznie (po rozcieńczeniu), jak i zewnętrznie.

Wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego oraz bywa tradycyjnie stosowany jako element kuracji przeciwpasożytniczych, m.in. przy owsikach, glistach, tasiemcach czy lambliach. Liście orzecha zawierają juglon, garbniki i związki o działaniu przeciwbakteryjnym, które mogą wspierać naturalną równowagę mikroflory jelitowej. Ocet z liści orzecha stosuje się codziennie rano na czczo w ilości 1/2 łyżki rozcieńczonej w połowie szklanki wody. Kuracja nie powinna trwać dłużej niż 2 tygodnie bez konsultacji ze specjalistą. Ocet z liści orzecha ma intensywny, wyraźnie gorzki smak. Aby złagodzić jego aromat, do rozcieńczonej porcji można dodać niewielką ilość miodu oraz kilka świeżych liści mięty. Takie połączenie poprawia smak napoju i sprawia, że kuracja jest łatwiejsza do stosowania.

Składniki

  • świeże liście orzecha włoskiego lub czarnego
  • przegotowana letnia woda
  • cukier (biały lub trzcinowy) lub miód- fermentacja z użyciem miodu może przebiegać wolniej
  • szklany słój z pokrywką

Przygotowanie

  1. Zbierz zdrowe, młode liście orzecha
  2. Liście delikatnie oczyść – jeśli są czyste, nie trzeba ich myć; w razie potrzeby szybko opłucz i dokładnie osusz.
  3. Liście lekko rozdrobnij lub porwij na mniejsze kawałki
  4. Umieść surowiec w czystym, wyparzonym słoju, wypełniając go do około 1/2 objętości.
  5. Zalej letnią, przegotowaną wodą tak, aby całkowicie przykryła liście
  6. Dodaj cukier lub miód. Cukier ok. 1 łyżka na 1 litr wody, miód 1–2 łyżki na 1 litr wody
  7. Wymieszaj do rozpuszczenia.
  8. Przykryj słój gazą i zabezpiecz gumką – dostęp powietrza jest niezbędny do fermentacji.
  9. Odstaw w ciepłe, zacienione miejsce na około 5–7 dni, codziennie mieszając.- powinny pojawić się pierwsze oznaki fermentacji (lekka piana, zapach fermentacji)
  10. Po tym czasie przecedź płyn przez gazę, usuń liście i przelej płyn do czystego słoja
  11. Odstaw na kolejne 2–3 tygodnie do dalszej fermentacji (bez mieszania)
  12. Gdy ocet nabierze wyraźnie kwaśnego smaku i zapachu – przelej do butelek i szczelnie zamknij.
Krok 1
Zbierz zdrowe, młode liście orzecha
Krok 2
Liście delikatnie oczyść – jeśli są czyste, nie trzeba ich myć; w razie potrzeby szybko opłucz i dokładnie osusz.
Krok 3
Liście lekko rozdrobnij lub porwij na mniejsze kawałki
Krok 4
Umieść surowiec w czystym, wyparzonym słoju, wypełniając go do około 1/2 objętości.
Krok 5
Zalej letnią, przegotowaną wodą tak, aby całkowicie przykryła liście
Krok 6
Dodaj cukier lub miód. Cukier ok. 1 łyżka na 1 litr wody, miód 1–2 łyżki na 1 litr wody
Krok 7
Wymieszaj do rozpuszczenia.
Krok 8
Przykryj słój gazą i zabezpiecz gumką – dostęp powietrza jest niezbędny do fermentacji.
Krok 9
Odstaw w ciepłe, zacienione miejsce na około 5–7 dni, codziennie mieszając.- powinny pojawić się pierwsze oznaki fermentacji (lekka piana, zapach fermentacji)
Krok 10
Po tym czasie przecedź płyn przez gazę, usuń liście i przelej płyn do czystego słoja
Krok 11
Odstaw na kolejne 2–3 tygodnie do dalszej fermentacji (bez mieszania)
Krok 12
Gdy ocet nabierze wyraźnie kwaśnego smaku i zapachu – przelej do butelek i szczelnie zamknij.

Przeciwskazania: Ocet z liści orzecha nie powinien być stosowany przez dzieci poniżej 24. miesiąca życia, kobiety w ciąży oraz karmiące piersią. Nie zaleca się jego stosowania u osób z chorobami nerek i wątroby, chorobą wrzodową żołądka, stanami zapalnymi żołądka ani przy nadwrażliwości na orzechy. Ze względu na zawartość aktywnych związków roślinnych oraz kwasu octowego nie należy przekraczać zalecanej dawki ani stosować preparatu długotrwale bez konsultacji z lekarzem. W przypadku chorób przewlekłych lub przyjmowania leków przed rozpoczęciem kuracji wskazana jest konsultacja ze specjalistą