Wino z kwiatów mniszka lekarskiego – stara słowiańska receptura
Wino z kwiatów mniszka lekarskiego według starej słowiańskiej receptury to naturalny trunek powstały bez użycia kupnych drożdży – fermentowany wyłącznie na dzikich drożdżach z rodzynków i kwiatów, tak jak robiono je od wieków. Złocisty kolor, miodowo-kwiatowy aromat i wyjątkowa głębia smaku sprawiają, że warto uzbroić się w cierpliwość i pozwolić naturze zrobić swoje
Wspiera prawidłowe funkcjonowanie wątroby i układu pokarmowego dzięki zawartości goryczek (taraksacyna), flawonoidów i fitosteroli, które stymulują wydzielanie żółci i wspomagają trawienie. Kwiaty mniszka lekarskiego zawierają również luteinę, zeaksantynę oraz witaminy A, C i B2, które działają przeciwutleniająco i wspierają naturalną odporność organizmu. Wino z mniszka spożywane w umiarkowanych ilościach może wspomagać detoksykację organizmu i łagodzić stany zapalne. Dawkowanie: kieliszek (100–150 ml) do kolacji, nie częściej niż kilka razy w tygodniu. Pamiętaj – to napój alkoholowy, nie lek.
Składniki
- 20 baldachów kwiatów mniszka lekarskiego (same żółte płatki bez zielonych kielichów!)
- 1 kg cukru
- 3 l wody (przegotowanej ostudzonej)
- 150 g rodzynek (nieprażonych niemytych!)
- 2 cytryny (sok i skórka)
- 1 pomarańcza (sok i skórka)
- 1 łyżeczka kwasku cytrynowego
Przygotowanie
- Zbierz kwiaty mniszka w słoneczny dzień przed południem, gdy są w pełni otwarte i suche. Odrywaj wyłącznie żółte płatki – zielone kielichy i białe dno kwiatu nadają intensywnej goryczki. Nie myj kwiatów – na ich powierzchni żyją cenne dzikie drożdże!
- Zagotuj wodę i zalej nią płatki kwiatów. Przykryj czystą ściereczką i odstaw na 24 godziny, aby napar nabrał złocistego koloru i intensywnego aromatu.
- Przecedź napar przez gazę, dokładnie wyciskając płatki. Dodaj cukier, sok i skórkę z cytryn oraz pomarańczy i kwasek cytrynowy. Mieszaj aż cukier całkowicie się rozpuści. Ostudź do temperatury pokojowej (ok. 20–25°C).
- Wsyp rodzynki bezpośrednio do moszczu – nie myj ich! Na ich powierzchni żyją dzikie drożdże, które uruchomią naturalną fermentację. Przelej wszystko do dużego słoja lub garnka i przykryj gazą – nie zakręcaj szczelnie, moszcz musi oddychać.
- Odstaw w ciepłe miejsce (18–22°C) na 3–5 dni, codziennie mieszając drewnianą łyżką. Po 1–2 dniach powinna pojawić się piana i bąbelki – znak że dzikie drożdże zaczęły pracować! Jeśli po 3 dniach nic się nie dzieje, dodaj kolejną garść niemytych rodzynek.
- Gdy moszcz aktywnie fermentuje (dużo bąbelków, piana na powierzchni), przecedź go przez gazę do gąsiora, wyrzucając rodzynki. Załóż rurkę fermentacyjną lub przykryj gazą zawiązaną gumką.
- Odstaw gąsior w ciepłe, ciemne miejsce (18–22°C) na 4–6 tygodni. Bąbelki będą stopniowo słabnąć – to normalne. Gdy rurka fermentacyjna przestanie bulgotać, fermentacja jest zakończona
- Zlej wino znad osadu do czystych butelek używając wężyka, nie mącąc dna. Zakorkuj szczelnie i odstaw w chłodne, ciemne miejsce na minimum 6 miesięcy. Po roku smakuje wyśmienicie – po dwóch latach jeszcze lepiej
- Przechowywanie: w chłodnym, ciemnym miejscu (10–15°C) do 3–5 lat. Butelki przechowuj poziomo, aby korek był stale wilgotny. Stara receptura daje wino o bardziej złożonym, dzikim charakterze – każda partia będzie niepowtarzalna!
Zbierz kwiaty mniszka w słoneczny dzień przed południem, gdy są w pełni otwarte i suche. Odrywaj wyłącznie żółte płatki – zielone kielichy i białe dno kwiatu nadają intensywnej goryczki. Nie myj kwiatów – na ich powierzchni żyją cenne dzikie drożdże!
Zagotuj wodę i zalej nią płatki kwiatów. Przykryj czystą ściereczką i odstaw na 24 godziny, aby napar nabrał złocistego koloru i intensywnego aromatu.
Przecedź napar przez gazę, dokładnie wyciskając płatki. Dodaj cukier, sok i skórkę z cytryn oraz pomarańczy i kwasek cytrynowy. Mieszaj aż cukier całkowicie się rozpuści. Ostudź do temperatury pokojowej (ok. 20–25°C).
Wsyp rodzynki bezpośrednio do moszczu – nie myj ich! Na ich powierzchni żyją dzikie drożdże, które uruchomią naturalną fermentację. Przelej wszystko do dużego słoja lub garnka i przykryj gazą – nie zakręcaj szczelnie, moszcz musi oddychać.
Odstaw w ciepłe miejsce (18–22°C) na 3–5 dni, codziennie mieszając drewnianą łyżką. Po 1–2 dniach powinna pojawić się piana i bąbelki – znak że dzikie drożdże zaczęły pracować! Jeśli po 3 dniach nic się nie dzieje, dodaj kolejną garść niemytych rodzynek.
Gdy moszcz aktywnie fermentuje (dużo bąbelków, piana na powierzchni), przecedź go przez gazę do gąsiora, wyrzucając rodzynki. Załóż rurkę fermentacyjną lub przykryj gazą zawiązaną gumką.
Odstaw gąsior w ciepłe, ciemne miejsce (18–22°C) na 4–6 tygodni. Bąbelki będą stopniowo słabnąć – to normalne. Gdy rurka fermentacyjna przestanie bulgotać, fermentacja jest zakończona
Zlej wino znad osadu do czystych butelek używając wężyka, nie mącąc dna. Zakorkuj szczelnie i odstaw w chłodne, ciemne miejsce na minimum 6 miesięcy. Po roku smakuje wyśmienicie – po dwóch latach jeszcze lepiej
Przechowywanie: w chłodnym, ciemnym miejscu (10–15°C) do 3–5 lat. Butelki przechowuj poziomo, aby korek był stale wilgotny. Stara receptura daje wino o bardziej złożonym, dzikim charakterze – każda partia będzie niepowtarzalna!
Przeciwskazania: Nie stosować przy alergii na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), w tym na rumianek, arnikę czy nagietki. Osoby z chorobami wątroby, dróg żółciowych lub kamicą żółciową powinny skonsultować się z lekarzem przed spożyciem. Nie podawać dzieciom i młodzieży poniżej 18. roku życia – to napój alkoholowy. Spożywanie alkoholu w ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane. Wino z mniszka, jak każdy napój alkoholowy, jest w tym okresie całkowicie zabronione.